zakładki

wtorek, 9 lipca 2019

Sponsorzy spotkania w Stalowej Woli

Udostępnij ten wpis:
Nadszedł ten moment, kiedy szczegółowo mogę przedstawić Wam sponsorów spotkania, w którym brałam udział w połowie czerwca. Dobrze się nie obejrzałam, a już prawie miesiąc za mną, co ma swoje plusy, bo w tej chwili mogę już coś więcej powiedzieć na temat otrzymanych produktów.Pełnych recenzji spodziewajcie się jednak dopiero za jakiś czas. Na wstępie muszę wspomnieć, że kilka z nich było mi już wcześniej znanych, inne to całkowite nowości.




"Czas na wnętrze" jest jedną z tych pozycji, które znam od dawna... i kupuję. Zawsze kręciły mnie pisma wnętrzarskie, a teraz w związku z nowym życiowym projektem będę mogła przenieść swoje wizję w rzeczywisty wymiar. Nasz dom będzie jak muzeum, do którego wkradły się się elementy nowoczesności. Z jednej strony zawsze marzyła mi się sielska chata, z drugiej fajnie byłoby mieszkać w loftowym wnętrzu. Największą niespodzianką okazał się dołączony do magazynu bon, umożliwiający skorzystanie z półrocznej bezpłatnej prenumeraty. Oczywiście ja już czekam na swój pierwszy numer. 

Niezmiernie mnie cieszy, że pierwszy raz ze spotkania wyszłam z taką ilością materiałów do przeczytania. Wśród nich znalazły się i branżowe czasopisma, coś dla dzieci oraz książki. W związku z tym ostatnim będę miała dla Was za kilka dni niespodzankę na instagramie, zachęcam do zajrzenia na mój profil. 


Młodym sportowcem nie jestem i to już się raczej nie zmieni, ale temat żywienia nie jest mi obcy i staram się w swoim życiu wprowadzać zmiany. Pozostałe pozycje były chyba przygotowane pode mnie, bo blogowo zaczynałam od tematów kosmetycznych, co z czasem zaczęło ewoluować. A podtytuł z kolejnej książki... hmmm ;) Kobiece czytadła zawsze są u mnie w cenie w okresie wakacyjnym. W ciągu roku czytam tyle drastycznych reportaży, że czasami dla swojego zdrowia psychicznego muszę sięgnąć po coś z innego gatunku.



Nie mam zbyt wiele czasu na tradycyjne  gotowanie, ale przetwory uwielbiam robić i z chęcią korzystam z sezonowych dobrodziejstw. Cieszy mnie, że w moje ręce trafiły pozycje które znam, ale i nowości jak "Sól i Pieprz" czy "Kuchnia". Ponieważ sama nie mam dzieci, kolejne fanty przekazałam w "odpowiednie ręce" małego czytelnika. Brokatowa kokarda z LOL zrobiła furorę na głowie małej blondyneczki.  Część, o ile nie większość uczestniczek spotkania, posiada już dzieci i do nich skierowany był magazyn Mint, do którego ja podchodziłam trochę jak pies do jeża, bo bałam się, że nic tam dla siebie nie znajdę. Dobrze, że piękne  wydanie zachęciło mnie do zajrzenia do środka, bo tam wbrew pozorom znalazłam sporo artykułów które okazały się interesujące bez względu na wiek czy płeć. 


Pojawił się również element kosmetyczny, a właściwie coś dla fanek kolorówki. Firma Revers przygotowała dla nas paczki wypełnone po brzegi kosmetykami  potrzebnymi do wykonania makijażu. Jak każdą srokę moją uwagę skupiły w większości rozświetlacze do twarzy. Płynnej wersji używam niemal codziennie.  Jedyne z czym mam problem, to lakier utwiardzający się pod wpływem światła. Nie potrafię nim bezproblemowo pomalować paznokci, ale może z czasem...





Podczas spotkania odbyły się małe warsztaty kulinarne.  O ile z gotowaniem bywa różnie, o tyle temat jedzenia nie jest mi na szczęście obcy ;)  Jestem otwarta na nowości więc gdy odkryłam już po powrocie do domu intrygujące ekologiczne pudełko musiałam zajrzeć do środka... To mój pierwszy kontakt z Helpą, nie kojarzę nawet tych produktów ze sklepowych półek i muszę doczytać gdzie prócz strony producenta są one dostępne. Wśród kasz i kaw znalazłam intrygujące różdzki smaku w wersji owocowej i warzywnej i o nich coś wkrótce opowiem.



Kolejne pudełko skrywało w moim przypadku zapas czarnej fasoli w małych puszkach "na raz". Takie rozwiązanie jest idealne dla osób, które jak ja, brzydzą się nieco używać już wcześniej otwarty produkt. Zmarnować, nic się nie zmarnuję. W tym przypadku trafiło do mnie znane już rozwiązanie i smak ;) Tak samo było zresztą z produktami od kolejnego sponsora- Melvit przygotował dla nas kilka produktów z których dla mnie nowością było Crispy, chrupkie pieczywo. Ich mieszanki Trendy Lunch przewijały się już wcześniej przez moją kuchnię.



Na koniec zostawiłam coś, co tygryski lubią najbardziej... Kubek od MDR z wiadomą grafiką idealnie wpisał się w moje poczucie humoru. Te produkty są mi również znane, bo to częsty wybór klientów w mojej pracy. Niezobowiązujący, zabawny prezent jest w stanie wywołać uśmiech chyba na każdej twarzy. 


 Coś co mnie uwiodło... mocna aromatyczna herbata (nieznana mi wcześniej, a to dziwne) i kubek, który nie nagrzewa się z zewnątrz, a mimo to świetnie utrzymuję temperaturę napoju. Ideał każdej herbaciary <3






Jak sami widzicie sporo firm zechciało wesprzeć to wydarzenie. Dziękuję ;) 



piątek, 21 czerwca 2019

Noc Kupały czy może Świętojańska?! Właściwie wszystko zależy od tego, w co wierzysz.

Udostępnij ten wpis:
Przed nami kilka pięknych dni, a jeszcze ciekawszych nocy. Coraz częściej błędnie używamy zamiennie nazwy Noc Kupały z Nocą Świętojańską. Chociaż mocno do siebie zbliżone, mają odmienne pochodzenie, a właściwie jedna z nich jest nieco starsza, a druga  powstała na potrzeby wprowadzanej wówczas religii.



Słowiańskie walentynki?

Słowianie, a także ludy germańskie i celtyckie w podobny sposób hucznie obchodzili przesilenie letnie. W najkrótszą noc roku oddawały cześć m.in dwóm żywiołom, jakimi są woda i ogień.Dodatkowo kultywowana tradycja skupiała się wokół Słońca i Księżyca, a towarzyszące jej obrzędy miały na celu zapewnienie urodzajnych plonów/zwiększoną płodność. Stąd też w późniejszym okresie Kupałę zaczęto określać świętem miłości. Wpływ na to miał jeden z najlepiej zachowanych elementów, czyli puszczanie wianków. Niezamężne panny zaplatały z ziół wianki, które następnie puszczano  na wodę.Gdy wianek został wyłowiony przez kawalera, wróżyło to pannie rychłe wydanie. Gorzej sytuacja przedstawiała się gdy wianek zatonął, dla dziewczyny był to zwiastun staropanieństwa.

Noc Świętojańska była odpowiedzią na pogańskie święto. Poprzednia tradycja tak mocno trwała w świadomości ludzi, że łatwiej było podjąć próbę połączenia jej z nową religią niż całkowitego wyplenienia. O ile Kupała wypada z 21 na 22 czerwca, o tyle Noc Świętojańska obchodzona jest z 23 na 24, czyli w wigilię św. Jana. Początkowo podejmowano próby scalenia tego obrzędu z obchodzonymi w Kościele Katolickim Zielonymi Świątkami, ale szybko okazało się, że pomysł ten nie cieszy się  większym zainteresowaniem.O pierwszych obchodach wiemy stosunkowo niewiele, bo Kościołowi przez lata zależało jednak na tym, by pamięć o tej tradycji naturalnie zamarła. Tak się jednak nie stało i od XVI wieku powoli wraca on do łask. Obecnie jest jednak okazją do wspólnego spędzenia czasu i do zabawy, a tylko nieliczni skupiają się na pierwotnym podejściu do tego święta.

Nieodłącznym elementem obu świąt było i nadal jest wspólne palenie ogniska. Mówi się również o tym, że dopiero od tego okresu można bezpiecznie kąpać się w rzekach i jeziorach, bo słabnie wówczas moc zamieszkujących wodę bóstw i demonów. 


Kupalnocka, palinocka czy sobótka?

Odpowiedź na to pytanie nie jest prosta. Wszystko zależy od tego, w jakim regionie kraju mieszkamy. I tak na północy  Polski najczęściej mówi się o Nocy Kupalnej lub Kupale, a już na południu, w tym i w moich regionach mamy do czynienia z nazwą Sobótka. Palinocka znana jest na wschodzie, co do zachodu nie znalazłam większych wzmianek na ten temat. Może ktoś podpowie? :) 
Co ciekawe nazwa sobótka od początku posiadała negatywny wydźwięk. Podobno określenie to stworzone zostało przez Kościół i miało na celu podkreślenie, że święto to zwyczajny mały sabat.

Tradycja...

Wianki wiankami, ale...  Co wytrwalsi poszukiwali kwiatu paproci (kwiat Peruna), który znalazcy  zapewnić miał dostatek. Dodatkowo jednym z elementów tradycyjnego obrzędu były skoki przez ognisko (to najczęściej rozpalano w pobliżu jezior i rzek), mające na celu oczyszczenie oraz ochronę przed nieszczęściem. 

Celowo wrzuciłam zdjęcie książek, które ostatnio kupiłam.W jednej z nich odkryjecie opis rytuału medytacyjnego nie tylko na letnie przesilenie. Znacie powyższe pozycje? Możecie polecić coś w podobnym klimacie?


środa, 19 czerwca 2019

"Spotkajmy się przy kawie" -relacja z pierwszego stalowowolskiego spotkania blogerek.

Udostępnij ten wpis:
Nie jestem świeżynką, w blogosferze "bywam" sobie od kilku ładnych lat, ale za każdym razem przed spotkaniem w większym gronie mam te same obawy. Od pierwszych do tych obecnych w moim podejściu nic się nie zmieniło- nadal jestem typem milczka, albo jak kto woli słuchacza :)  Cieszy mnie jednak, że zmieniło się "nasze" blogerskie podejście i oprócz branżowych plotek i ploteczek (które też są bardzo przyjemnym elementem) zaczyna dziać się coś więcej. Chociaż podczas pisania jestem mocno rozgadana, co ma swoje plusy i minusy, bo jednak dość często odbiegam od tematu. Do sedna więc! Cztery mega energiczne kobiety ze Stali postanowiły wnieść w tamtejsze blogerskie otoczenie nieco świeżości. Dzielnie zabrały się do pracy, wynikiem której było  pierwsze stalowowolskie spotkanie blogerek. A miało ono miejsce 15.06.2019r. w jedną z najsłoneczniejszych sobót miesiąca, dodatkowo w świetnej i niepowtarzalnej scenerii jaką zapewniły nam Kwiaty ze smakiem. Połączenie kawiarni z kwiaciarnią to jedno z bardziej niekonwencjonalnych rozwiązań z jakimi się spotkałam, a jednocześnie jedno  z najpiękniejszych. 


Przyznam szczerze- do końca żyłam w przekonaniu, że jednak mojemu Małżowi uda się mnie zawieźć na miejsce. W Stalowej Woli byłam raz, przejazdem. Centrum miasta stanowiło dla mnie zagadkę, ale nie ukrywam, że fajnie było móc przejechać się kawałek autostradą - to niezmiennie kojarzy mi się z nadchodzącym urlopem :)   Na miejscu zastałam już organizatorki i pierwsze uczestniczki, a chwilę później byłyśmy już w komplecie.


KOMPLET CZYLI....

Zacznę od organizatorek całego zamieszania :)
Ewelina prowadząca bloga Zabawa w gotowanie , Ela znana Wam już pewnie z  Radość kipiąca uśmiechem , Agata czarująca na  the little things oraz Natalia, którą znałam już wcześniej - Mój portret. Napracowały się i stworzyły dla nas wydarzenie wzbogacone o mini warsztaty z kilku dziedzin, ale więcej o tym w dalszej części wpisu.

- Ola,  Nocny Paź,
- Aneta,  Anszpi  i na IG 
- Marcelina, Mamik pisze i na IG
-Alicja,  Alicja z Krainy Czarów  i na IG
- Ania, Mama Cukiereczki  i na IG
- Dominika, Dyed Blonde i na IG 
- Liliana, Beauty Lilly  i na IG
oraz ja ;)

Po chwili na wzajemnie zapoznanie zaczęła się oficjalna część spotkania i pierwsze warsztaty- kulinarne. Wspólnie przygotowałyśmy chłodnik i spring rollsy. Oba dania dotychczas mi nieznane. Plusem chłodnika było ekspresowe tempo przygotowania, chociaż ja jednak z tych, co zupy tylko na ciepło... Spring rollsy  bardzo fajnie się zwijało,  na tyle, że dzisiaj przygotowuję je w domu. Ogólnie mocno zachwycił mnie papier ryżowy, którego wcześniej nie używałam. Mam nadzieję, że w mojej przyszłej kuchni będę odkrywać więcej takich ciekawych produktów.



Następnie już za sprawą Natalii przeniosłyśmy się w świat scrapu, dobrze mi już zresztą znany. Niestety zaniedbałam tą swoją papierową miłość trochę przez pracę, więcej przez remont...


Przygotowanie spotkania to żmudna praca, wiem z autopsji. Nie jest możliwe do zrealizowania bez pomocy z zewnątrz. Dzięki firmom, które zechciały wesprzeć nasze wydarzenie produktowo miałyśmy możliwość na chwilę beztroski, oderwanie się od mocno szarej rzeczywistości.



HELPA, MELVIT, KONESSO, MINT, MEDIA ZAWADA, BURDAMEDIA, REVERS, VIVO, BONDUELLE, GALAKTYKA, ZYSK i S-KA, PRÓSZYŃSKI i S-KA, CUDA WIANKI, MDR, AGORA, AVT,   Cudne zdjęcia są zasługą  Eli z SZAST PRAST

Więcej o tym, co przywiozłam ze sobą ze spotkania  w kolejnym poście. 

wtorek, 7 maja 2019

Książkowe 5 minut! Darda, Lackberg i inni...

Udostępnij ten wpis:
Jestem z siebie dumna, bo w kwietniu udało mi się przeczytać aż 10 książek. To świetny wynik, biorąc pod uwagę, że mam jeszcze pracę i remont domu na głowie. Czasami udaje mi się nawet co nieco o przeczytanych pozycjach  napisać, ale rozbijanie tego na pojedyncze posty nie ma chyba większego sensu. Ciekawa jestem czy takie zbiorcze recenzje przypadną Wam do gustu?!


Cymanowski młyn- M.Witkiewicz, S.Darda


  Takiego połączenia chyba nikt się nie spodziewał. Znana z obyczajowych, optymistycznych historii Magdalena Witkiewicz postanowiła stworzyć coś przy współpracy ze Stefanem Dardą. Ten zamieszkujący Podkarpacie autor specjalizuje się głównie w powieściach grozy. Ponieważ podczytywałam wcześniej twórczość obojga, byłam ciekawa, jaki będzie owoc wspólnych działań.
Początkowo wydaje się, że to historia jakich wiele. Małżeństwo pochłonięte pracą powoli traci ze sobą kontakt. Niespodziewanie dla nich samych okazuje się, że ktoś postanowił podarować im nietypową wygraną – nocleg w Cymanowskim Młynie. Oboje sceptycznie podchodzą do planowanego wyjazdu, co więcej już na miejscu okazuje się, że nie będzie im dane nacieszyć się sobą zbyt długo. Maciej musi pilnie wrócić do miasta, ze względu na swoje obowiązki. Wydawałoby się, że w tym momencie czytelnika nie jest w stanie już nic zaskoczyć, ale… Monika poznaje się bliżej z synem właściciela agroturystyki. Łukasz zwraca jej uwagę nie tylko  swoim wyglądem, ale zachowaniem. Łudzące podobieństwo do dawnej, pierwszej i prawdziwej miłości kobiety- zmarłego tragicznie Piotra powoduje, że kobieta chce utrzymać tą znajomość. To, co zaczyna się między nimi dziać, cieszy ojca mężczyzny, w końcu w ich gospodarstwie przydałaby się kobieca dłoń. Z czasem jednak w Łukaszu zaczynają zachodzić niepokojące zmiany. Czy wpływ na to mają jego niepokojące okultystyczne zainteresowania czy może Monika?
W przełomowym momencie do akcji wkracza Stefan Darda i nadaje powieści swój niepowtarzalny styl. Odtąd wszystko, co będzie miało miejsce w Cymanowskim Młynie okryte zostanie przerażającą sławą. Każde miejsce ma swoją historię. Pytanie jednak, czy spodziewalibyście się, że akurat taką? Dalsza przyszłość Moniki i Macieja stanie pod znakiem zapytania, ale to nie miłość będzie miała decydujący głos w sprawie. Oczekiwałam czegoś mocniejszego, ale czytało się ją naprawdę przyjemnie 4/6



 Lukier- Malwina Pająk


Malwina Pająk przewrotnie nadała swojej książce „słodki” tytuł. Wspomniany „Lukier” podczas lektury okazuje się plątaniną wielu przepełnionych emocjami historii. Julka- główna bohaterka prowadzi mocno nieusystematyzowane życie. Trudne dzieciństwo i bieda odcisnęły piętno na jej psychice. W dorosłym życiu dziewczyna chce więc szybko poprawić swój status materialny. Niestety, działania jakich się podejmuje, niosą za sobą ogromne ryzyko.
Anka również uczestniczy w gonitwie za pieniądzem. Wszystko po to, by spłacić swoje idealne mieszkanie. Korporacja wżera się w jej życie na tyle mocno, że z czasem nawet miłość schodzi na drugi plan. Aż w końcu zostaje sama…
Polska, jaką przedstawia autorka, pełna jest sprzeczności. Z jednej dostrzegamy tętniące życiem miasto, a z drugiej w całym tym zgiełku można dostrzec wielu samotnych ludzi. Pustka dookoła nich sprawia, że uciekają w nałogi, a każdy kolejny dzień wyznacza im biała kreska…Autorka nie boi się mówić głośno o problemach współczesnego świata. Opisana przez nią historia zmusza do przemyśleń i tylko od nas zależy, ile jesteśmy w stanie wyciągnąć z niej dla siebie. Lubię czasami poczytać o życiu innych ludzi. Szkoda, że sporo w tej książce brzydkiej prawdy o człowieku 4/6

 Złota klatka- Camilla Lackberg


Kryminalną sagę Lackberg dawno już mam za sobą i przyznaję, że odkąd pojawiła się informacja o premierze jej nowej książki, z zapartym tchem czekałam, aż w końcu trafi ona na „półki”. Kobieca okładka przywołuje na myśl ckliwą historię miłosną i przez moment wydaje się, że tak właśnie jest. Trafiamy do świata pary prowadzącej idealne życie. Miłość ma jednak to do siebie, że niepielęgnowana bardzo często przeradza się w nienawiść.
Inteligentna Faye daje zamknąć się schematom stworzonym przez jej apodyktycznego męża. Na każdym kroku stara się sprostać jego wymaganiom, aż w końcu… nakrywa go w łóżku z inną kobietą. Otumaniona uczuciem początkowo błaga mężczyznę o jeszcze jedną szansę. Dzięki wsparciu przyjaciółki odzyskuje jednak pewność siebie. Postanawia walczyć o godność, którą na wiele lat jej odebrano. W tym celu przygotowuje skrupulatny plan zemsty na byłym już mężu. Nikt nie spodziewa się jednak, do czego zdolna jest zraniona kobieta.
Autorka jak zawsze wykazuje się lekkim piórem i pomimo że pisze o sprawach niełatwych, to lektura „Złotej klatki” sprawia czytelnikowi przyjemność. Tym razem Lackberg zrezygnowała z poprowadzenia jednocześnie kilku ciekawych wątków i cała akcja mocno związana jest z osobą głównej bohaterki. Wykreowana przez nią postać wzbudza jednak spore emocje. Słaba, znajdująca się w sytuacji bez wyjścia kobieta, znajduje w sobie siłę, by stanąć na nogach. Faye ma jednak pewną cechę, którą można śmiało uznać zarówno za wadę, jak i zaletę – jest w stanie zrobić wszystko, by ocalić to, co dla niej najważniejsze. Dosłownie- wszystko!
„Złota klatka” może rozczarować fanów tradycyjnego kryminału, zdecydowanie tym razem Lackberg postawiła na psychologiczny aspekt historii. W książce nie brak też mocno pikantnych scen, śmiało mogą po nią sięgnąć również osoby gustujące dotychczas w powieściach obyczajowych. Książka na jeden wieczór, tak dobrze wchodzi.Tylko kryminału jak dla mnie jednak trochę mało 3/6

Zupełnie normalna rodzina- M.T.Edvardsson


Niby ideałów nie ma, a jednak są! W takim przekonaniu żyje Adam- mężczyzna sprawujący funkcję pastora, szczęśliwy mąż i przykładny ojciec. Każdego dnia stara się on zachować pozory tak, by inni myśleli, że jego rodzina jest nieskazitelna. Problem w tym, że niepokorna córka wcale nie ułatwia mu tego zdania, a oddana żona okazuje się mieć coś na sumieniu…
Gdy dziewiętnastoletnia Stella zostaje aresztowana w związku z morderstwem bogatego mężczyzny, zarówno ojciec, jak i matka starają się oczyścić swoje dziecko z zarzutów. Tak bardzo zależy im na udowodnieniu niewinności dziewczyny, że decydują się podjąć działania niezgodne z prawem i z ich sumieniem. Czy to pomoże ocalić dziewczynę? I dlaczego ona sama nie chce się bronić?
Wykreowany przez nich przed laty obraz idealnej rodziny sprawił, że podczas wychowywania córki przeoczyli wiele istotnych wydarzeń z jej życia. Ważne sprawy zignorowali z troski, lecz nie o własne dziecko, ale ze względu na opinię publiczną. Liczne niedopowiedzenia, brak okazywanych uczuć sprawiły, że Stella stworzyła wokół siebie twardą skorupę. Czy komuś uda się z czasem do niej dotrzeć?
Książka zwraca uwagę czytelnika swoją narracją. Te same wydarzenia z życia rodziny widzimy oczami każdego z jej członków i co ciekawe za każdym razem wyglądają one inaczej. „Zupełnie normalna rodzina” zmusza do refleksji i przewartościowania swojego życia. Z historii kryminalnej płynnie przechodzi w filozoficzny wymiar i razem z bohaterami zostajemy w nim niemal do końca. Przy okazji mocno zastanawiając się, jak to wygląda w naszych rodzinach... Przeczytałam ją jakiś czas temu, ale wciąż mam mieszane uczucia, gdy o niej myślę. Zdecydowanie jest...inna. 3/6

Strażacy. Tam gdzie zaczyna się bohaterstwo Joanna i Rafał Pasztelańscy



Ostatnio w mediach dość głośno jest o służbach ratunkowych. Co rusz z ekranów telewizorów i na nagłówkach gazet przewijają się informacje dotyczące protestów. Płace są wciąż nieproporcjonalne do ryzyka, jakie ponoszą osoby wykonujące  pracę w ramach tych zawodów. W całych tych dyskusjach nie przewija się jednak wątek Straży Pożarnej, a wbrew pozorom to członkowie tej formacji są narażeni na największe niebezpieczeństwo. Być może wynika to z faktu, że jednak większość nas kojarzy SP wyłącznie z pożarami, a przecież ich działania zataczają o wiele szersze kręgi. Autorzy znani z wcześniejszej publikacji "Policjanci. Za cenę ryzyka" tym razem postanowili przybliżyć czytelnikom kilka dramatycznych reportaży odnoszących się do akcji przeprowadzonych przy pomocy PSP oraz OSP. Wśród tych historii przewijają się te dotyczące głośnych kataklizmów jak powódź z 1997r. czy ogromny pożar lasów w województwie śląskim. Nie brakuje tu jednak też opowieści mniej kojarzących nam się z tym zawodem: ewakuacja i późniejsze wyburzanie jednego z gdańskich wieżowców, w którym doszło do wybuchu gazu, a także katastrofy kolejowej pod Szczekocinami. Chociaż wydarzenia te miały miejsce kilka bądź kilkanaście lat temu, to jednak wciąż czytanie o samych akcjach przyprawia o dreszcze. Dodatkowo książka wzbogacona została o rozdział, w którym wyjaśnione zostały najważniejsze pojęcia łączące się z zawodem strażaka.Wypowiedzi uczestników tamtejszych wydarzeń (wciąż aktywnie działających w zawodzie), otwierają oczy na problemy z jakimi muszą się oni  mierzyć na co dzień.   Zdecydowanie jest to pozycja warta uwagi, jednak ze względu na drastyczne opisy idealna dla starszego czytelnika. Książki w wykonaniu tego duetu  szczerze polecam. Wartkie reportaże, ciekawe historie 6/6


Chciałam tylko dodać, że żadnej z powyższych pozycji nie otrzymałam w ramach współpracy (portfel byłby zdecydowanie szczęśliwszy, gdyby tak było, ale nie... :) ) 

Copyright © Szablon wykonany przez Blonparia