Gęsty olejek do włosów - pieprzowy z efektem mezoterapii Fitokosmetik

Gęsty olejek do włosów - pieprzowy z efektem mezoterapii Fitokosmetik

Nic tak nie cieszy jak nowe kosmetyki, a  zwłaszcza te, które są zgodne z twoimi przekonaniami. Od pewnego czasu odkrywam świat kosmetyków ekologicznych. Wiem, że nie jestem w stanie zastąpić wszystkich używanych przez siebie tymi naprawdę przyjaznym dla środowiska, staram się jednak robić wszystko by było jak najlepiej. Zawsze wydawało mi się, że eko znaczy drogie. Byłam w błędzie. Dzisiaj chciałam Wam przedstawić jedną z kilku perełek z których korzystam,  a które w większości nie kosztują więcej niż 10 zł. Ciekawi? 



Początkiem lutego odkryłam kolejne "wiaderkowe" kosmetyki od Fitokosmetik. Moja przygoda z nimi zaczęła się jeszcze jesienią. Wtedy skusiłam się na  złote mydło do ciała i włosów, kolejno był olejek, następny olejek, gotowa glinka do twarzy. Dzisiaj natomiast dotarła do mnie kolejna glinka i tym razem postawiłam również na coś dla ciała  -  antycellulitowy scrub. O tych kosmetykach napiszę więcej  w późniejszym czasie. Teraz skupię się na olejku do włosów. Pierwsza wersja jaką zakupiłam, nazwana jest  olejkiem pieprzowym i ma za zadanie działać na skórę głowy jak  zabieg mezoterapii. Stosowanie kosmetyku jest  banalnie proste: po umyciu włosów na całej ich długości nakładamy odrobinę gęstego olejku i pozostawiamy od trzech do pięciu minut po czym spłukujemy. Przy takim czasie trwania zabiegu efekt jest naprawdę przyjemny, ale muszę wam się przyznać, że u mnie wyglądało to zwykle tak, iż olejek trzymałam na włosach nie dłużej niż minutę. Następnie spłukiwałam go i rozczesywałam całość. Wygoda użycia zrobiła na mnie tak duże wrażenie, że od tamtego czasu nie używam żadnych innych kosmetyków pielęgnacyjnych. Zniknęły u mnie problemy z elektryzowaniem i poplątanymi pasmami. Nie mam zbyt długich włosów, ale nie oznacza to że wcześniej nie borykałam się z takimi problemami. Zwłaszcza po użyciu wielu kosmetyków utrwalających bądź układających fryzurę były tępe i szorstkie, a  teraz mogę cieszyć się ich sypkością. Mocno obawiałam się, że  olejki obciążą  włosy u nasady- to  jeden z problemów, który pojawiał się u mnie zawsze przy stosowaniu podobnych kosmetyków. Zaskakujące jest dla mnie to, że olejku mogę używać w  dużej ilości, a mimo to skóra głowy nie zaczęła się bardziej przetłuszczać. Na uwagę w  przypadku tych produktów zdecydowanie zasługują składy. Długo nie mogłam uwierzyć, że tyle roślinnych ekstraktów znalazło swoje miejsce w tak małym uroczym wiaderku.

Gęsty olejek do włosów - pieprzowy z efektem mezoterapii

Skład: hippophae rhamnoides  water  ( hydrolat z rokitnika zwyczajnego: nazwanego rosyjskim ananasem), prunus amygdalus dulcis oil (olej ze słodkich migdałów), arcitum lappa root oil ( olej z łopianu większego), 
carthamus tinctorius seed oil (olej z krokosza bawarskiego), simmondsia chinensis seed oil (olej jojoba), pinius sibirica seed oil (olej  z nasion cedru/pinii syberyjskiej), woda, capsicum annuum fruit extract (ekstrakt z ostrej papryki), juniperus communis fruit extract (ekstrakt z owoców jałowca), glycerin, behenamidopropyl dimethylamine (emulgator o działaniu antystatycznym), glyceryl monostearate (substancja natłuszczająca, ułatwia spłukiwanie), parfum, retinyl palmitate (mniej aktywna forma retinolu, zwiększa objętość włosów, elastyczność, połysk), tocopheryl acetate (ogranicza szybkość zachodzenia procesu utleniania zawartych w kosmetyku składników tłuszczowych, np. niektórych cennych olejów roślinnych), lactic acid (kwas mlekowy),  benzoid acid (kwas benzoesowy - konserwant), sorbic acid ( kwas sorbowy- konserwant), dehydroacetic acid (kwas dehydrooctowy- konserwant), benzyl alcohol (konserwant)



Dzięki substancjom aktywnym olejek ma za zadanie stymulować wzrost oraz zatrzymać wypadnie włosów. Radzi sobie z tym naprawdę dobrze i ja dostrzegam w/w efekty, a olejku obecnie używam każdorazowo po myciu włosów, co 2 dzień. Co ciekawe, pomimo sporej ilości ziół zapach nie jest męczący, a całkiem przyjemny -  roślinny. Nie utrzymuje się jednak  na włosach bardzo długo. Budyniowa konsystencja olejku sprawia, że aplikacja nie jest problematyczna. Z łatwością można nanieść olejek w każde z miejsc, równie łatwo jest go później wypłukać. Dużym plusem jest wydajność produktu- 155ml służyło mi przez dwa miesiące użytkowania, a jego cena jest naprawdę niska. Online można go dostać już za 5,90zł (osobiście zaopatruje się w kosmetyki tej firmy na ekobiecej i stamtąd pochodzą podane przeze mnie ceny). I pomyśleć, że początkowo skusiło mnie tylko i wyłącznie opakowanie...

Znacie te produkty? Miałyście z nimi do czynienia czy dopiero czekają w kolejce?





Czy i jak czytamy, kto bierze udział w badaniach i jak to jest z wyzwaniami? Podsumowanie I kwartału 2019r.

Czy i jak czytamy, kto bierze udział w badaniach i jak to jest z wyzwaniami? Podsumowanie I kwartału 2019r.

Zastanawiam się, ile z Was czyta? Nie dlatego, że musi, ale z przyjemności-  traktuje książkę jako formę relaksu.Nie  ukrywam, że moja obecna praca jest bardzo mocno związana z tą tematyką. Właściwie naprawdę mało jest innych zajęć przy wykonywaniu których książki miałyby aż takie znaczenie.Jednak chociaż wcześniej nie robiłam tego, co robię- czytałam. Zawsze śmieję się. że miłość do książek wyssałam z mlekiem matki , chociaż  to nie jest zbyt trafne stwierdzenie, bo jestem dzieckiem wychowanym na butelce (w obecnych czasach brzmi to mocno dwuznacznie). Niemniej jednak to mama zrodziła we mnie miłość do książek, za co z całego serca jej dziękuję. Osobiście wchodzę z założenia, że mamy wiele żyć, ale zapewne ciężko jest czytać, będąc w kolejnym np.kotem. To doczesne  może być jednak  bogatsze. Za sprawą  książek jesteśmy odważnymi bądź subtelnym kobietami, przeżywamy dramaty ale i radości, jednym słowem robimy wszystko to, na co nie możemy pozwolić sobie w realu.Nie każdy tak chce. Hm...ale  dlaczego?!



Pozwoliłam sobie stworzyć krótką ankietę, by przekonać się  czy faktycznie z tym czytelnictwa w Polsce jest tak źle. Ostatni raport Biblioteki Narodowej nie tyle mnie zasmucił, co zdziwił. Podobno od kilku lat jest źle, ale stabilnie. Tym razem wyszło na jaw, że w 28% domów nie ma ani jednej książki. Hm...Ciekawe czy było pytanie o czytniki? Mam wśród znajomych osoby, które czytają naprawdę dużo, ale książki u nich nie uświadczysz. Sama rozważam abonament np.w legimi



A może to pech?

I zwyczajnie trafiło im się akurat grono przeszło 3tys. nieczytających... 

 źródło

Kto w takim wypadku bierze udział we wszystkich wyzwaniach krążących po sieci?  Jak to się dzieje, że wciąż działają biblioteki? Każdą swoją dobę muszę podzielić teraz między pracę, a życiowy bardzo duży projekt, który  sam w sobie pochłania całą masę czasu i energii. Nie zmienia to jednak faktu, że  codziennie znajduje chociaż 5 minut, by przeczytać kilka kolejnych stron ciekawej książki. Pokusa jest spora, nie wiem czy macie świadomość jak dużo pojawia się nowych tytułów. To co przewija się w reklamach, mediach czy SM to zaledwie ułamek.Strach myśleć o ilu z nich nie jestem w stanie nawet usłyszeć. A mimo to istnieje kilka chorób związanych z tematem czytelniczym.

Abibliofobia - strach przed tym, że nie będzie czego czytać albo alogotransiphobia - nie będzie czego czytać podczas podróży transportem publicznym- ot, takie niezwyczajne ludzkie dramaty.

W bieżącym roku wzorem poprzednich lat biorę udział w wyzwaniu 52 książki/ 52 tygodnie  oraz innych tematycznych. Śmiało mogę powiedzieć, że styczeń i luty pod tym względem były bardzo udane.W każdym z nich zdołałam przeczytać po 6 tytułów  i szczęśliwie większość z nich okazała się  dobrym pozycjami, o czym wspomnę jeszcze w dalszej części posta. Niestety rynek czytelniczy jest teraz bardzo mocno uzależniony od social mediów, że z powodzeniem można wypromować książki nie warte uwagi (pomijam już fakt braku podstawowej korekty...) Perełki często giną w tłumie.  W stworzonej przeze mnie ankiecie zadałam pytanie o to, co wpływa na Wasze książkowe wybory?

Ciekawa jestem czy odnajdujecie siebie gdzieś wśród tych odpowiedzi? Czym się kierujecie przy wyborze kolejnej książki?

Wyzwanie 52/52 w I kwartale 2019r. 


Miałam ambitny plan robić takie podsumowania z końcem każdego miesiąca, ale mam aż  nadto pracy przy komputerze i prywatnie unikam go jak ognia. Nawet ten wpis w większości powstał dzięki opcji zapisu głosu...W ciągu ostatnich trzech miesięcy udało mi się  przeczytać 16 książek.Szczęśliwie większość z nich mogę z czystym sumieniem polecić, dwie nie spodobały mi się zupełnie, kilka określiłabym jako przeciętne. Zdecydowane NIE muszę postawić przy "Voxie". Zmęczyłam ją, po drodze kilkukrotnie wspominając, że rzucę ją przed końcem...



Najlepszy tytuł ciężko mi wybrać. Z przyjemnością wspominam:
-  "Sprawę dla koronera" ze względu na opis wielu ciekawych przypadków śmierci,
-"Ciemno, prawie noc" za magiczny klimat Dolnego Śląska i wspomnienie zeszłorocznego urlopu,
- "Niedźwiedzia i słowika" na równi z "Pogiętymi bajkami" za możliwość bycia dzieckiem jeszcze przez kilka chwil.

Bierzecie udział w wyzwaniach? Co dobrego ostatnio wpadło Wam w ręce?
Tytuły na które mam ochotę w kwietniu, znajdziecie na pierwszym zdjęciu. Może jakaś z pozycji zaciekawiła Was bardziej?


Premiery lutego: tytuły, na które czekam!

Premiery lutego: tytuły, na które czekam!

Obiecywałam sobie, że podobne zestawienia będę prowadzić regularnie, ale wyszło jak wyszło a właściwie wcale. Zabrakło mi oczywiście samozaparcia i systematyczności, bo ostatnio mocno przedkładam czas z rodziną i znajomymi ponad wszelkie inne sprawy. Mam kilka tematów, nad którymi muszę intensywniej pomyśleć i wśród tego wszystkiego blog niestety spadł na dalszy plan. Luty przynosi jednak kilka ciekawych tytułów, o których żal byłoby nie wspomnieć. Każdy z poniższych prezentuję z myślą, że będzie mi je dane przeczytać. Może nie wszystkie na bieżąco, ale w tym roku na pewno.

Sporo wydawców postawiło na premiery w połowie miesiąca i faktycznie w okolicach 13-go pojawia się ich najwięcej.Oby nie była to pechowa data :) 



"W czepku urodzone" - Weronika Nawara
Gatunek: literatura faktu

Pielęgniarki. Kończą trudne studia, dostają niskie pensje. Frustruje je, gdy traktowane są wyłącznie jako pomocnice lekarzy – przecież wykonują ciężką i wymagającą pracę. Często też niewdzięczną, bo pacjenci potrafią dawać w kość. A jednak kochają to, co robią. Czerpią z pracy ogromną satysfakcję i chcą opiekować się chorymi. Pielęgniarstwo to coś więcej niż zawód. Przejdź się z nimi po szpitalnym korytarzu, a dowiesz się, jak naprawdę wygląda ich życie. 



"Pielęgniarki" - Christie Watson
Gatunek: literatura faktu

Wzruszający, liryczny portret pielęgniarki i zarys losów ludzi, o których się otarła. 
Christie Watson przepracowała dwadzieścia lat jako pielęgniarka, a w tej osobistej, przejmującej książce uchyla drzwi szpitala i zdradza jego tajemnice. Prowadzi nas szpitalnymi korytarzami na rozmaite oddziały i poznaje z najbardziej niezapomnianymi pacjentami. 
Pójdziemy z nią pod rękę korytarzami i odwiedzimy maleńkie wcześniaki, które walczą o życie, zawieszone na granicy przetrwania dzięki sieci cewników i opiece pielęgniarek; usiądziemy pośród pacjentów onkologicznych i dowiemy się, jak na nich wpływa chemioterapia, zobaczymy z daleka, jak instrumentariuszka współtworzy łańcuch pomocy podczas operacji na otwartym sercu; staniemy z boku, gdy pielęgniarki z zatłoczonego SOR-u będą zmuszone odpierać fale pacjentów otumanionych alkoholem i narkotykami. Podejrzymy wnętrze apteki szpitalnej i zadumamy się nad tysiącami wydawanych recept, spędzimy trochę czasu w kostnicy w towarzystwie pielęgniarek i rodzin pacjentów. Przekonamy się, że ten najbardziej niedoceniany z zawodów to źródło podstawowej opieki i życzliwości. 

"Tajemnice pielęgniarek" - Marianna Fijewska
Gatunek: literatura faktu

Siostro, boję się!
To one są "przy łóżku" pacjenta, stale poddane ocenie – pacjentów, rodzin, lekarzy. Wzbudzają skrajne emocje – od uwielbienia, poprzez lekceważenie, po agresję. Młode i stare, wykształcone i przyuczone, entuzjastyczne i zgorzkniałe. Zbyt nisko opłacane. Przepracowane. 
Przestały milczeć. Opowiadają o sobie, o trudnych warunkach pracy, o chorych relacjach ze zwierzchnikami, o wzajemnych konfliktach. 
Z tych opowieści wyłania się portret środowiska, który każe nam się bać. Bo etap spolegliwych "sióstr" po prostu się skończył. Pielęgniarki chcą być traktowane przez system jak profesjonalistki, jeśli nie... tym gorzej dla systemu.


Moja miłość do reportaży powoli przeradza się w obsesję. Do tego stopnia, że dzisiejsze zestawienie zostało przez nie mocno zdominowane. Jak widać wydawcy starają się śledzić na bieżąco obecną sytuację, przez co zrobiło się trochę monotematycznie. Pierwsze był Reszka i jego "Mali bogowie", których przeczytałam jednym tchem, niesamowicie śmiałam się przy "Będzie bolało", by kilka tygodni później przejść w stan czytelniczej "Agonii". Po drodze byli jeszcze wstrząsający "Ginekolodzy", chwila ciszy i.... taaadaaamm... Ciekawe tylko czy wystarczy mi zdrowia na taką lekturę? Bo w razie gdyby nie, to Znak przygotował coś specjalnego...

"Wyznania przedsiębiorcy pogrzebowego" - Caleb Wilde
Gatunek:biografia

Spotykam was, gdy już nie żyjecie. Znam zakończenie wszystkich historii, łącznie z moją własną. 
Lubię mówić, że jestem przedsiębiorcą pogrzebowym z rodowodem: w moich żyłach, lekko licząc, płynie krew dziewięciu pokoleń przedstawicieli tego fachu. 
Jako dziecko bawiłem się w chowanego wśród trumien i nieboszczyków. "Caleb, nie huśtaj się na krześle. Pochowałem dzieciaka w twoim wieku, który w taki sposób przewrócił się i skręcił kark" – słyszałem od dziadka. Gdy dorosłem, chciałem odejść z rodzinnego biznesu tak daleko, jak się tylko dało. Pragnąłem zmieniać świat, a jak miałbym to robić, skoro wszyscy ludzie, z którymi pracowałem, byli... martwi? Wiem jednak, że boicie się śmierci. Wolicie udawać, że jej nie ma. Chcecie, by wychodziła tylnymi drzwiami. Powierzacie ją specjalistom. A zatem jestem. Opowiem wam, jak to będzie wyglądać krok po kroku. O balsamowaniu, ubieraniu do trumny, czuwaniu przy zwłokach. O ostatniej drodze, w którą bez wątpienia zabiorę każdego z was. 
Ale dziś zapraszam was do domu pogrzebowego. Poznajcie jego tajniki i dowiedzcie się, jak praca ze śmiercią uratowała mi życie.

Nie ukrywam, że śmierci się boję, chociaż  akurat nie swojej. Może przez to staram się z nią oswoić czytając podobne publikacje (a może zwyczajnie mam na tym punkcie lekką schizę :P) . Ostatnio z przyjemnością oddałam się lekturze "Sprawy dla koronera", którą serdecznie polecam wszystkim tym, których nie odstrasza masa opisów mniej lub bardziej nietypowych zgonów.

Tego samego dnia światło dzienne ujrzy też książkowe dziecko dwojga autorów, których duet już na etapie zapowiedzi wzbudza sporo emocji.Mówię tu o "Cymanowskim młynie" na który złożyli się twórczo M. Witkiewicz i S. Darda. Jak na swoim fb informuje autor, pomysł współpracy zrodził się kilka lat temu, bo w 2015r. Co z tego wyszło?

"Cymanowski młyn" -M.Witkiewicz, S.Darda
Gatunek:powieść

Małżeństwo Moniki i Macieja przechodzi głęboki kryzys. 
Oboje łudzą się, że tajemniczy prezent: urlop w leśnym pensjonacie, z dala od ludzi i cywilizacji, może jeszcze wszystko uratować. Początkowo ulegają romantycznym chwilom, jednak nagły wyjazd Macieja budzi demony przeszłości. Łukasz, przystojny syn właściciela, do złudzenia przypomina Monice jej byłego narzeczonego. Czy to tylko przypadkowe podobieństwo?
Wyjazd, który miał ratować związek, okazuje się początkiem trudnych do wyjaśnienia i niepokojących zdarzeń. Nic nie jest oczywiste, bohaterowie głęboko skrywają tajemnice, a na światło dzienne wypływają przerażające wspomnienia o krwawych zbrodniach sprzed lat. 
Kim tak naprawdę jest Łukasz? Czy małżeństwo Moniki i Maćka przetrwa próbę sił? I jaką rolę pełni dziewczynka ze starej wyblakłej fotografii? Mistrzowskie połączenie powieści obyczajowej i thrillera zapewnia lekturę na najwyższym poziomie emocji od pierwszej do ostatniej strony!


"Dom w zgodzie z naturą" - Christine Liu
Gatunek: poradnik

Chcesz żyć zdrowo i być przyjaznym naturze?
To naprawdę proste! Zacznij od małych zmian we własnym domu. 
Christine Liu, autorka popularnego lifestylowego bloga, podpowie ci, jak prostsze życie w duchu minimalizmu może stać się pierwszym krokiem w kierunku dbania o planetę. W jej książce znajdziesz proste wskazówki do życia w duchu less waste. Sprawdź, jak niewiele trzeba zrobić, aby twój salon, kuchnia czy łazienka były gospodarowane w sposób zgodny z naturą.

Robi się ze mnie mały ekologiczny natręt. Jednak wciąż wielu rzeczy zmienić nie potrafię. Może kolejna pozycja przybliży mnie do ideału?


A jak już jestem przy temacie domów, to bez wątpienia ostoją większości z nich są kobiety. Ich głosów wysłuchały A.Zbroja i A.Pajączkowska,  a następnie spisały je w książce.



"A co wyście myślały?" - A. Zbroja, A.Pajączkowska
Gatunek: literatura faktu

Kalina uważa, że facetowi więcej wolno. Bochenek tęskni za PGR-em. Stefania nigdy nie była w Warszawie, Gosia chce stamtąd wrócić. Chrześnica Iwony jest lesbijką, Marta była na czarnym proteście, a Dorota wysłuchuje żartów o swojej bezdzietności. Wiola nie zna nikogo, kto powiedziałby "nie wierzę w Boga", a Piotrowska zdradza, co słyszy w konfesjonale. 
Autorki ruszają z Warszawy i okrążają województwo mazowieckie, rozmawiając po drodze z rolniczkami, gospodyniami, sklepowymi, przedsiębiorczyniami, bezrobotnymi. Na ławeczkach, podwórkach, gankach, przy kuchennych stołach, słuchają opowieści o życiu w miejscach, skąd młodzież wyjeżdża do szkół, a mężczyźni na zarobek, gdzie starsze pokolenie umiera, a młode często już nie wraca. To próba oddania głosu tym, które pozostają niewidoczne i niesłyszane. Wieś przemawia na ogół co najwyżej głosem rolnika szukającego żony, polityka PSL-u lub wójta i księdza z popularnego serialu. A co z kobietami?

"Wymazać siebie"-Garrard Conley
Gatunek:biografia

Dziewiętnastoletni bohater pod naciskiem rodziców poddaje się terapii konwersyjnej, mającej go "uleczyć" z homoseksualizmu.  Celem chrześcijańskiej terapii gejów o nazwie Love in Action jest "nawrócenie" na heteroseksualizm, oczyszczenie z grzesznych impulsów i umocnienie wiary w Boga. Conley demaskuje obłudę systemu terapeutycznego, a jednocześnie w subtelny sposób pisze o miłości i seksualności. 

Tą smutną i przejmującą historię zekranizowano. Ciekawa jestem czy ktoś miał okazję oglądać?

"Gdybyś tylko wiedziała" - Hannah Beckerman
Gatunek: powieść

Tajemnica sprzed lat, która niszczy rodzinę. Czy prawda zawsze jest jednak najlepszym rozwiązaniem?Wzruszająca opowieść o rodzinie i sile wybaczenia. Niezwykle emocjonująca, ze wstrząsającym zwrotem akcji. Idealna dla wielbicielek Jojo Moyes i Jodi Picoult. 
Rodzina Audrey się rozpadła. Jej dwie dorosłe córki, Jess i Lily, są ze sobą skłócone, a nastoletnie wnuczki nawet się nie znają. Sekret sprzed trzydziestu lat – to jedyne, co nadal ich łączy. Kiedy napięcie sięga zenitu, decyzja, którą przed laty podjęła jedna z sióstr, teraz może wyjść na jaw. Czy pomimo skrywanej tajemnicy i trwającej wiele lat niezgody pojednanie jest możliwe? I za jaką cenę?

Skomplikowane historie rodzinne to moja bajka. Z chęcią przeczytam coś, co kryje w sobie wielką tajemnicę.Do tego ta wiosenna i optymistyczna okładka... wyczuwam ironię ;)




"Ja nie leczę, ja uzdrawiam" - Katarzyna Janiszewska
Gatunek: literatura faktu

Zwykle polegamy tylko na medycynie zachodniej, mimo to na spotkania z bioenergoterapeutami przychodzą tłumy. Dla niektórych jest to jednorazowa przygoda, inni jeżdżą na nie regularnie przez kilkanaście lat.  W Polsce zarejestrowanych jest ponad sto tysięcy uzdrowicieli. Żadna nisza, biznes jak każdy. Kilka tytułów prasowych, profesjonalne strony internetowe, kursy i sklepy z gadżetami. 
Co daje pacjentowi bioenergoterapeuta, czego nie potrafi dać lekarz? A jeśli coś daje, to czy to może szkodzić?Katarzyna Janiszewska dociera do pacjentów i ich uzdrowicieli. Rozmawia z etykami, duchownymi oraz lekarzami. Przygląda się mechanizmom stojącym za przemysłem uzdrowień. 
Kim naprawdę są bioenergoterapeuci? Cudotwórcami? Rzemieślnikami Pana Boga? Oszustami?

Na "Ja nie leczę..." trzeba będzie chwilę poczekać, bo oficjalną premierę książka ma dopiero 27.02. Po obejrzeniu kilku sezonów Kossakowskiego, nabrałam ochoty na lekturę.Kto wie ile prawdy jest w tym co mówią uzdrowiciele... i co albo kto tak naprawdę leczy ludzi?

Ciekawa jestem ile z osób zaglądających na mojego bloga czyta? Czekacie na któryś z powyższych tytułów? Napiszcie o swoich typach. Z chęcią dowiem się, co Waszym zdaniem jest warte uwagi?!


Czy Nowy Rok= nowa ja?! Dlaczego zmiany są jak sól do kąpieli?

Czy Nowy Rok= nowa ja?! Dlaczego zmiany są jak sól do kąpieli?

Bardzo dawno mnie tu nie było. Istnieje kilka powodów, dla których zaniedbałam swojego bloga. W większości miała na to wpływ moja praca, która wymagała ode mnie w ostatnich tygodniach dużego zaangażowania. Wydawało mi się, że im więcej obowiązków na siebie wezmę, tym łatwiej będzie mi wpaść w rytm. Niestety, czas i życie szybko zweryfikowały ten stan rzeczy. Tak to nie działa. W wolnych chwilach myślałam tylko o tym, żeby móc w końcu usiąść z książką lub obejrzeć dobry film (zaległości mam spore, oj spore). W życiu są  też jednak inne rzeczy, a to, co nazywałam  swoim czasem wolnym na dobrą sprawę ostatecznie musiałam  poświęcić innym. Czy żałuję? Raczej nie. Chociaż nie jestem pewna czy ktoś tu jeszcze na mnie czeka?! Zmieniły mi się priorytety życiowe,  dlatego też kosmetyków będzie tutaj stosunkowo niewiele. Blog w końcu zaczyna dorastać wraz ze mną, a trochę kazałam Wam na ten proces czekać.  Im więcej obserwuję ludzi i świat, tym lepiej rozumiem, że oczekuje od  swojego życia czegoś innego. Teraz to mniej znaczy dla mnie więcej. Ostatcznie nie idę w  ilość, ale mam nadzieję, że uda mi się pójść w jakość. Być może zechcecie mi nadal towarzyszyć. Jedyne, co napawa mnie smutkiem to fakt,  że niestety zbyt wiele bliskich  mi osób zupełnie nie szanuje mojego czasu.Opracowałam może niezbyt ciekawą taktykę i zaczęłam wysyłać do ludzi te same sygnały co oni do mnie (więc jeśli kiedyś zacznę do Was narzekać na temat tego ile mam obowiązków łącząc pracę ze szkołą i życiem rodzinnym, to oznacza ni mniej ni więcej, że to Wy zaczęliście). A tak zupełnie serio wiele rzeczy  pozostawiam  tylko dla siebie,  jedynie mój mąż  wie jaką płacę za to cenę.  Zdecydowanie w nowym roku muszę się nauczyć doceniać samą siebie, swoją pracę na rzecz innych.  Wiem na pewno, że nie chcę się otaczać ludźmi,  którzy dostrzegają tylko negatywne aspekty, sama  nie chcę być również takim człowiekiem...  Mam nadzieję,   że kolejny  rok  postawi przede mną jak i  przed Wami  same wartościowe osoby,   że dostrzeżecie prawdziwy sens Waszego życia, znajdziecie swoje miejsce na ziemi. 


ANYŻ I ROZMARYN...

Rozmaryn- działanie antydepresyjne, rozgrzewające i poprawiające krążenie. Ideał dla zmarzniętych stóp. Dodatkowo wykazuje właściwości przeciwgrzybiczne.
Anyż - reguluje produkcję sebum. rozgrzewa mięśnie, a także odpręża i relaksuje.


W ciągu ostatnich tygodni poznałam (osobiście czy internetowo) sporo fantastycznych osób. Zainspirowało mnie to! Zdecydowanie na pierwszym miejscu pragnę podziękować dziewczynom z Klareko jeszcze raz. Sponsorowały organizowane przeze mnie spotkanie,  ale pozwoliły  mi też dodatkowo  na poznanie świata w nieco innym wydaniu. Oczywiście zmiany  to proces bardziej złożony i  nie okaże się nagle, że zrezygnuję ze wszystkiego co przetworzone, natomiast postaram się by mój przyszły dom był jak najbardziej fair wobec przyrody.  Całkiem niedawno zaczęłam doceniać to, że  daje mi ona poczucie wolności i niezmącony spokój. Kiedyś, by czuć, że żyję potrzebowałam nieustannego ruchu- miasto zapewniało mi do tego warunki idealne. W tej chwili nie wyobrażam sobie bym miała brać udział w tym  dzikim pędzie. Cieszę się, że powoli małymi krokami zmierzam w kierunku, który da nam obojgu wytchnienie. Zamierzam robić to, na co naprawdę mam ochotę. Jedną z takich rzeczy jest kręcenie  kosmetyków. Moja fascynacja roślinami pochłania mnie coraz bardziej. Liczba książek zielarskich w  biblioteczce rośnie, ale do tej pory niespecjalnie przekładało się to na moją wiedzę i zaangażowanie w tym temacie. Być może rok 2019 okaże się zielarskim przełomem? Póki co, zostawiam Was na rozgrzewkę  z bardzo prostym przepisem na sól do kąpieli stóp/całego ciała. Przepis ten jest tak banalny, że każdy  bez większego zaangażowania będzie w stanie go zrobić. To co mnie sprawia największą radość, to  satysfakcja z  samodzielnego wykonania. Mam nadzieję, że będzie towarzyszła i Wam. Wówczas przyjemność korzystania z takich kosmetyków jest o niebo większa niż z tych gotowych. 



W swojej historii wykorzystałam sól z Morza Martwego. Ilość (według potrzeb) wymieszałam w szklanym naczyniu wraz z dodatkami i łyżką oleju. Wyniesione ze szkoły kosmetycznej przyzwyczajenia przetrwały i każde surowce kosmetyczne mieszam specjalnymi szpatułkami/ew. drewnianymi sztućcami (nigdy metalowymi!).

Podczas domowej produkcji uświadomiłam sobie jednak, że jest coś czego mi brakuje. Zdecydowanie brakuje mi moździerza! Do wykonania swojego peelingu postanowiłam użyć gwiazdek anyżu oraz suszonego rozmarynu. Rozdrobnienie tych dwóch składników bez odpowiednich narzędzi to wcale nie taka prosta sprawa. A że ostatnio mam fazę na oleje roślinne postanowiłam swoją sól wzbogacić odrobiną oleju konopnego. Oprócz tego, że całość fantastycznie wygląda na zdjęciach, okazuje się, że również w użyciu mocno mnie zadowala.  Plusem soli do kąpieli jest  wręcz nieograniczona mnogość wariacji. Trochę  jak w życiu. Jemu też sami jesteśmy w stanie nadać odpowiedni koloryt: swoimi działaniami, doborem przyjaciół czy zmianą priorytetów. W całym tym procesie stała jest sól, sól jako "ja". Dodatki wybieramy według uznania. Przyjemnej zabawy z tworzenia! I wszystkiego dobrego w tym Nowym Roku!




Copyright © 2014 Praktycznie kosmetycznie. , Blogger